Ze belt me twee maal - tot haar spijt - op het laatste moment af. De interview-afspraak met De Nieuwsklok kon telkens niet doorgaan omdat er een uitvaart geregeld moest worden. Dat is nou eenmaal haar werk, of eerder, zoals - ze het zelf noemt - haar roeping.

Ruim een jaar is Fréderique Westerveld nu bezig met haar bedrijf. Bij de start in oktober 2022 spraken we elkaar ook voor deze krant. Een mooi moment kortom om eens terug te kijken en daarnaast vooruit te blikken.

Door René de Jong

Opvallend verschil ten opzichte van de vorige maal: er staat een zwart bord met ‘Westerveld Uitvaarten’ in de voortuin van haar woning aan de Burgemeester Vogelslaan in Oisterwijk. “Dat bord? Ja, dat is inderdaad nieuw,” aldus Fréderique (33) als ze de deur opent. “Je wilt op een gegeven moment je zichtbaarheid vergroten hè”. We komen er later nog op terug.

Ze gaat me voor naar haar keuken waar we aan een grote tafel plaatsnemen. Op een hoek ligt wat speelgoed van dochter Cléo (4), op de grond ligt onder een stoel een kleurentekening. Dit is duidelijk de werkplek van zowel moeder als dochter. “Ja klopt, over een kantoorruimte buitenshuis beschik ik nog niet. Maar dit is voor nu helemaal prima zo,” stelt ze tevreden vast.

Persoonlijk contact

Afkomstig uit de evenementenbranche en op dat moment werkzaam bij Eindhoven Airport besluit ze begin 2022 het roer radicaal om te gooien. “Ik wist eigenlijk al jaren dat het begeleiden van uitvaarten mij op het lijf was geschreven. Toen ik dan uiteindelijk de opleiding Uitvaartbegeleiding startte en had voltooid, heb ik de sprong in het diepe gewaagd. Wat ik wèl wist, was dat ik er letterlijk 24 uur per dag voor de nabestaanden wilde zijn. Ik ben inderdaad altijd beschikbaar voor de familie, ook ’s nachts. Dat persoonlijke contact vind ik erg belangrijk. Ik vind het een eer en heel speciaal om dit te mogen doen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik me hierin onderscheid van de grotere ondernemingen en wellicht zelfs van enkele collega’s. Ik neem zelf de telefoon op, ben het eerste contact en gezicht en gedurende het hele traject en nog ver na de uitvaart ben ik het gezicht voor de nabestaanden.”

Terugblik

Terugkijkend is ze erg tevreden. “Het gaat goed, beter dan ik had verwacht eigenlijk. Het is erg afwisselend werk en ik krijg veel complimenten. Dat went nooit. Tevoren was ik een beetje bang de grip op mijn leven kwijt te raken maar dat is erg meegevallen. Ik kan grotendeels mijn eigen werktijden bepalen en eet bijvoorbeeld elke dag hier met mijn gezin. Daar staat tegenover dat ik ook wel vaak op hele vreemde en wisselende tijden werk, dus ’s avonds en ’s nachts. Zonder de steun van mijn partner Dennis (ook zelfstandig ondernemer en eigenaar van schoenenmerk ‘Alberto Bellini’, red.) zou ik dit zeker niet kunnen bolwerken. Anderzijds ben ik soms opeens een paar dagen vrij: het is hollen of stilstaan in dit vak.”

Fréderique vertelt beduidend meer crematies te hebben geregeld dan begrafenissen. Ook de natuurbegraafplaats is in opkomst. Verder valt haar op dat de kerk nog maar nauwelijks een plaats heeft bij het afscheid: “In die 12 maanden - die trouwens werkelijk zijn omgevlogen!- heb ik pas één maal een religieuze begrafenis georganiseerd.”

Toekomst

“Ik zie niet zo snel een groei van mijn uitvaartbegeleiding voor me omdat ik het graag kleinschalig en persoonlijk houd. Wel heb ik als ambitie een eigen afscheidshuis, waar opbaring mogelijk is, met 24-uurs kamers, en dan echt sfeervol en op niveau. Dat persoonlijke contact mag er niet onder gaan lijden. Ik zei al: ik ben tevreden. Ken je die uitdrukking: ‘Het betere is de vijand van het goede’? Dat geldt voor mij eveneens. Tel je zegeningen ja!’

Tot besluit: ze werkt hard aan vergroting van haar zichtbaarheid in de regio Oisterwijk: ze heeft onlangs een rotonde geadopteerd met een bord, ze adverteert elke twee weken in de Nieuwsklok en ze heeft nu zoals gezegd een bord in haar tuin.

Toch benieuwd waar ze over vijf jaar staat met Westerveld Uitvaarten…