Ze noemen zich ‘Bridgeclub De Schrandere Vos’ en hebben daarmee ongetwijfeld éen van de meest opmerkelijke en intrigerende clubnamen in de regio OIsterwijk. Het is echter de vraag of ze juridisch gezien wel als vereniging kunnen worden gekwalificeerd want leden hebben ze niet. Vast staat wel dat ze elke woensdagmiddag 80 mensen heel blij maken met hun bridgemiddagen in de Pannenschuur. Hoe dit precies zit, vertellen Karin Poppelaars en Wouter van Seters van de club en tipgever Hans Derksen.

Door René de Jong

Woensdagmiddag 17.00 uur. Het kaarten is net klaar. De speciale ‘bridgemates’ (een soort computerkastjes waarmee ieders score wordt gemeten) worden opgeruimd door een welwillende vrijwilliger. De vrijwel zonder uitzondering 60-plussers in de zaal krijgen allerlei lekkere hapjes voorgeschoteld en babbelen gezellig na.

En daar hebben we het kernwoord te pakken, dat nog vele malen deze middag langs zal komen: ‘gezellig’.

Karin leest op een bijzonder speelse wijze via de microfoon de uitslagen voor bij elk van de vier verschillende spelerslijnen die er blijkbaar zijn. Er mogen door de diverse winnaars ludieke prijsjes worden uitgezocht, die - in het kader van de afsluiting van het seizoen - liggen uitgestald op het biljart.

In afwachting van het gesprek met Karin, haar partner Wouter en Hans, vertelt een andere vrijwilliger, Toine, dat hij via vrienden hier terecht is gekomen. En daar heb je dat woord weer: “Het is hartstikke gezellig. En leerzaam.” Hans (71) vult aan: “Mijn vrouw Helma en ik hebben er een fijne gezamenlijke hobby bij. Je kunt dit als echtpaar samen doen. En ook train je je geheugen er mee”.

Naam

We verplaatsen ons met vieren naar een rustige ruimte verderop. Eerst maar eens die opvallende clubnaam aan eh… kaarten. Karin (67) : “Dat komt van mijn vader Ruud. Bij ons in de familie noemden we hem ‘de schrandere vos’ (schrander is scherpzinnig, slim, red.). Hij had twinkelende ogen en zat vol met vossenstreken. Dus hebben wij in zijn geest onze club zo genoemd: lekker kaarten en altijd een hapje en een drankje erbij. Inmiddels weet ik dat er in Oegstgeest een club met dezelfde naam is, een bridgeclub voor niet-rokers. Dat is puur toeval. Vreemd hè? Toen wij 5 jaar geleden startten, wisten we dat niet. Nou ja, er is geen enkele link tussen beide verenigingen in elk geval.”

Wouter (58): “We zitten nu 3 jaar hier in dit wijkgebouw. Dat bevalt goed. Elke woensdag zit er zo’n 80 man binnen en dat is wel zo’n beetje het maximum. In het jargon heet dit ‘passagebridge’ en dat betekent dat er geen verplichting is voor de mensen om te komen, de springplank tussen cursus en competitie. Het zijn geen leden. Men dient zich vooraf aan te melden en dan betaalt men voor een middag € 7,50 per persoon, inclusief 1 consumptie. Daarnaast verzorgen we op andere momenten cursussen, met eerst een gratis proefles.”

Een club zonder leden

Karin: “ Wij hebben inderdaad geen leden en geen bestuur. We zien ons wel als een soort club maar we zijn het bewust niet. Waarom? Omdat we anders onze visie (en dat is vooral gezelligheid brengen en laagdrempelig zijn) niet voldoende kunnen waarmaken. Officieel gaat het om eenmanszaak ‘Bridgeschool Karin Poppelaars’. We zijn aangesloten bij de Bridgebond. Deze middagen leveren wel wat geld op maar het is geen vetpot”. Wouter: “Karin is letterlijk 7 dagen per week bezig met bridgen. Ik heb een eigen bedrijf ernaast en ben parttime in loondienst.”

Hans: “Kijk, ze verdienen er een beetje geld mee. Maar dat mag toch. Daarnaast doen ze zó ontzettend veel goed werk. Je hebt gezien dat het allemaal oudere mensen zijn die hier komen. Ze komen overal vandaan dus niet alleen uit Oisterwijk maar ook uit Moergestel, Gilze-Rijen, Tilburg, Waalwijk of België. Wij hebben nieuwe leuke kennissen en nieuwe contacten opgedaan. Het verbroedert. Karin houdt iedereen bij elkaar en heeft voor iedereen een babbeltje klaar”. Dit laatste kan de stukjesschrijver absoluut bevestigen: tijdens ons gesprek komt er iedere 2 minuten iemand bij vertrek binnen om Karin en Wouter te bedanken voor hun inzet dit seizoen. In september gaan ze weer verder.

Doel

Ze noemen in een persbericht bridge ‘fitness for the mind’. Wouter: “Ja, het is goed voor je. Het houdt je scherp. Bridgen kan ook therapeutisch zijn en mensen met geheugenproblemen enorm helpen.” Karin: “Mensen willen ergens bij horen. Daarom zijn er volgens mij zo veel verenigingen in dit land. Wij halen mensen soms uit hun isolement”. Hans vult aan: “Ja, dat doen ze heel goed. Ze hebben zelfs met Sinterklaas en oudjaar bridge-evenementen. Mooi hè?”

Karin ten slotte: “Ik zeg wel eens met een kwinkslag dat ik zelfbenoemd bridge-ambassadrice voor het zuiden ben. Dus ik ben hartstikke blij met dit interview in de Nieuwsklok!” We verlaten het zaaltje en Karin en Wouter gaan bij de nog aanwezige bridgers zitten. Nog even gezellig nakaarten…

[KADER]

Naam: Bridgeclub De Schrandere Vos

Opgericht: 2020

Site: www.bridgeschoolkarinpoppelaars.nl.

Aantal leden: geen (gemiddeld aantal bezoekers: 80)

Clublokaal: Wijkcentrum Pannenschuur in Oisterwijk.