Zo, de afgelopen weken konden we ons hartje ophalen met al die sneeuw. Jazeker, ook wij, actieve plussers. Was het niet dat je de hele dag kon genieten van dat prachtige landschap dan wel omdat je naar buiten moest of gewoon naar buiten ging om er live van te genieten. Lekker glibberen en glijden en nog eens een sneeuwbal gooien naar je kleinkinderen of helpen met een sneeuwpop of iglo. Fatsoenlijke schoenen zijn dan wel een must en ja, helaas, velen waren daar niet op voorbereid. Net zoals heel veel mensen opeens hun winterbanden missen. Want hé, sneeuw? Dat zien we nooit meer terug door de opwarming van de aarde, zo was de gedachte.

Nou weet ik niet of u het zich herinnert, maar soms kwamen er 40 jaar geleden ook beelden uit subtropisch Zuid-Frankrijk met enorme pakken sneeuw. En omdat wij zo langzamerhand ook tot de subtropen gaan behoren, kán het dus gewoon wel. Maar om nou voor die ene gelegenheid winterbanden aan te gaan schaffen of snowboots. Nee, dat station is gepasseerd.

Een slee dan? Er zijn een heleboel 50-plussers die elk jaar gaan skiën, maar hier in de buurt heb ik er geen een zien sleeën. Dat komt omdat het hier geen rodelen heet natuurlijk. Sleeën ‘is so not us’ hoor je ze denken. Maar genieten van hun nageslacht doen ze wel hoor, en sleeën slepen, dat ook. Prima work-out. Wij moeten alleen niet meer uitglijden en op ons gezicht gaan, want onze botten zijn ietsje brozer geworden. Wij vallen niet meer, wij storten neer, valpreventiecursus of niet. Voor je het weet lig je met je achterhoofd op het ijs.

Wat je dus helemaal (ik althans niet) meer ziet, zijn van die glijbanen. Stond je daar met 30 klasgenoten in de rij om een soort van ijsbaan te ontwikkelen. Nam je na verloop van tijd een flinke aanloop dan kon je zeker 25 meter glijden, vooral als je klompen aan had en in ‘mijn tijd’ waren dat er best nog wel een stel. Waterdicht en met dikke sokken erin ook lekker warm. Om me daar nu nog aan te wagen, is net teveel gevraagd, maar misschien komt het ook doordat de bestrating nauwelijks aandacht van de overheid geniet en tja, één ongelijkheid en je ligt weer op je tanden. Zelfs de kinderen, gemaakt van gummie, lijken er voor te passen.

Enfin, hopelijk hebt u van die prachtige plaatjes genoten, want het zou zomaar weer eens 25 jaar kunnen duren voordat er weer zo’n pak sneeuw valt.

evr