Het was weer smullen afgelopen week. Basisschool in Ruinen gesloten, want er zou een wolf om het schoolplein sluipen. Zelfs de meest gerenommeerde nieuwsverspreider van Nederland bestede ruimschoots aandacht aan dit spannende verhaal. Beelden en sporen deden deskundigen besluiten dat het inderdaad om het meest bekende maar ook meest beruchte roofdier van Nederland ging. Dat een gedeputeerde van een fanatieke anti-wolvenpartij voor de verandering eens koos voor verstandige woorden was wel opmerkelijk. Niet direct de kanonnen in stelling brengen maar kiezen voor goed beleid. Tegelijkertijd werd gesteld dat het niet zo moet zijn dat Bor de Wolf vrij rond kan lopen en onze peuters achter het hek gezet moeten worden.
Nederland en wolven. Naast migranten, waarvan we het merendeel keihard nodig hebben om onze pakjes te laten bezorgen en stikstof hoort de wolf tot de top tien van de meest polariserende onderwerpen in onze Nederlandse polder politiek. We zijn zo opgegaan in het dogma dat wij als het ons uitkomt rentmeester van de wereld zijn en dus wel even zullen bepalen wat wel of niet in ons overvolle landje thuis zou horen. Als het gaat om het voortbestaan van voor onze land- en tuinbouw onmisbare bestuivers zijn het een handjevol biologen die aan de noodklok trekken, maar zodra een wolf gesignaleerd wordt staat het land in brand. Roodkapje blijkt springlevend maar het zijn deze keer geen grootmoeders die als taaie steak verorberd worden maar kleine kleuters die massaal bedreigd worden. En het zijn vooral de veeboeren die op pijnlijke wijze bij de les gehaald werden. Rondzwervende en niet gevestigde wolven ontdekten dat Nederlandse schapen niet achter een stevig hek staan en dus op een presenteerblaadje aangeboden werden. Nog geen 150 jaar geleden hadden we ook geregeld wolven bezoek maar die wisten donders goed dat bij elke kudde enkele fors uit de kluiten gewassen neefjes van hun rondliepen. Schapenhonden werden echter afgeschaft toen de laatste wolf uit ons kaal geslagen landschap verdwenen was. Een enkel draadje was voldoende om de wollige vriendjes bij elkaar te houden.
Nederland en wolven. Ons land is veranderd. Ondanks verdroging en versnippering zijn er in 150 jaar duizenden hectares bos aangeplant. Een geweldige ondersteuning van de werkgelegenheid in de crisisjaren en een stimulans voor de natuur. Bosvogels kwamen terug, maar ook reeën begonnen zich massaal uit te breiden. Op de Veluwe werden edelherten, wilde zwijnen en zelfs exotische mouflons uitgezet. Elke scholier weet echter dat een ecosysteem niet alleen opgebouwd is uit planteneters. Carnivoren horen er ook bij. Europa heeft echter niet zo veel in de aanbieding. Een wilde kat is niet groot genoeg, lynxen en bruine beren hebben een enorm territorium nodig en wat dus overblijft is de wolf. Mobiel, snel en ondernemend. Nederland heeft zelf de omstandigheden geschapen die ideaal zijn voor dit roofdier. Een ruim aanbod aan wilde grazers, een fijne plek voor zijn jongen en zelfs met al onze snelwegen voldoende mogelijkheden voor jonge dieren om nieuwe territoria te vinden.
Wolven: kiezen we voor roodkapje of laten we ons leiden door de wetenschap? Wolven voederen voor een mooie foto leidt gegarandeerd tot problemen. Geen wolfwerende hekken leidt tot dode schapen. De wolf is uit zichzelf gekomen en gaat pas weg als wij alle bossen kappen en alle reeën doodschieten want dat is hun hoofd voedsel. Meer informatie: https://www.bij12.nl/onderwerp/wolf/verspreiding-wolf-in-nederland/ https://www.wolveninnederland.nl/