Wat een fantastische avonden hebben de Sauwelcommissie, Sauwelband Gin Grappe en natuurlijk de sauwelaars afgelopen weekend weggezet! Een op vrijdag bijna en op zaterdag stijf uitverkochte Den Boogaard schudde op haar grondvesten door de vele daverende lachsalvo’s. De organisatie was tot in de puntjes geregeld, maar dan moeten de sauwelaars het natuurlijk nog wel doen. En dat deden ze! De ervaren rotten in het vak, maar zeker ook de twee debutanten. De sauwels stonden als een huis!

Een klein overzicht voor diegenen die er tot hun grote spijt niet bij hebben kunnen zijn:

Johan van Daelen – Bennie Anders

Bennie nam de zaal mee in zijn zoektocht naar een nieuwe baan, nadat hij vorig jaar – een jaar of zes à zeven te vroeg – was gestopt met werken. Het enorme pensioengat deed hem hiertoe verplichten. Maar wie Bennie aanhoorde, begreep wel dat die zoektocht niet van een leien dakje liep. Zo verloor hij als chauffeur van een begrafenisondernemer al bij zijn eerste rit de kist. Wat er wel weer voor zorgde dat het bloemenlint op die kist klopte: “We missen je nu al”.

Tijdens zijn sollicitatiegesprek met de voorzitter van Audacia, die de ambitie uitsprak een stabiele vierdeklasser te willen worden, gaf Bennie aan zich vroeger ook vijf jaar in de vierde klas te hebben weten te handhaven… Uiteindelijk heeft Bennie zijn geluk gevonden als HIO (Hovenier in Opleiding) en harkt hij nu zo zijn centjes bij elkaar.

Lars Hoffmans – Akkefietje

Als nieuwe wijkagent was Akkefietje door zijn commissaris gevraagd om te komen optreden. Zo geschiedde. Wat een debuut! En wat heeft Akkefietje al een hoop meegemaakt in ons Pierewaaiersrijk. Zo werd hij gebeld vanuit Stanislaus, waar iemand een olifant in de tuin zag staan die met zijn staart de bloemen uit de tuin trok om die vervolgens op een wel heel vreemde plek weg te moffelen. Bij De Veerkes vertelde iemand Akkefietje dat hij een drankje met 80% alcohol aan het drinken was. Dat leek Akkefietje wel erg sterk…

Ook het verslavingsprobleem van de jeugd van Moergestel baarde hem zorgen. Zo was er iemand die verslaafd was aan remvloeistof. Maar die gaf aan wel te kunnen stoppen wanneer hij wilde.

Paulien Boogaers – Granny Smith

Granny kwam vanaf Stanislaus aangelopen, maar had voor de zekerheid wel een dweilmeester meegenomen, omdat ze haar Tena Lady niet in had. Ze gaf aan nog steeds heel goed te kunnen multitasken: niezen en plassen tegelijk… Op Stanislaus woont ze samen met haar Lau, door Granny liefkozend d’n Bulldozer genoemd. Die heeft overigens het syndroom van Sneeuwwitje: als hij op zijn rug ligt, ziet hij een hele hoge berg met daarachter een dwerg.

Granny was lid geworden van de SVM en belandde daar in een breiclubje. Helaas waren er daar al snel drie personen afgehaakt. Bij de Thaïse massagesalon werd Granny nog maar eens geconfronteerd met haar leeftijd, toen haar borsten eerder in haar slippers hingen dan haar voeten.

Anneke Timmermans – Ann die verrèkes knippen kan

De tweede debutant van de avond stelde zich voor als Ann, die verrèkes knippen kan. Moeder van twee, vrouw van één – ze zat immers nog niet bij de tennisclub. Getrouwd in gemeenschap van goederen. Aan goederen geen gebrek, vertelde Ann, maar de gemeenschap was tegenwoordig ver te zoeken.

Kapster dus, wat ook de reden was dat ze zo hard riep: ze was gewend om boven de föhn uit te moeten komen! Als kapster hoor je natuurlijk van alles van al die klanten in de kappersstoel. Zo ook van de laatste nog in leven zijnde non van Stanislaus, waarvan Ann vermoedde dat ze luizen had. Volgens de non kon dat niet, want ze kwam alleen in contact met de Here. Dan moesten het volgens Ann wel lieveheersbeestjes zijn…

Manlief Sjaarel nam haar een weekendje mee, naar bij haar om de hoek bij D’n Heikant... Toch werd ze tijdens dit weekend ook nog blij verrast, toen ze een nieuw lingeriesetje mocht uitzoeken van haar Sjaarel. Met als gevolg dat het met de gemeenschap inmiddels ook wel weer goed zit. Ze kon zelfs niet meer normaal zitten na dit weekend…

Leon van Helvert – Leeke van de Pierewaaiers

Leeke begon met een wel heel trieste mededeling: hij was overleden. Daarom nam hij de zaal mee in zijn beschrijving van zijn laatste levensjaar. En daarin maakte hij mee wat velen van ons nog niet in een heel leven meemaken. Zo was hij gaan schaatsen op de ijsbaan aan de Scheerman, en natuurlijk ging dat mis.

“Bende gevallen?”, vroeg een toevallig passerende Hans de Brouwer hem.

“Nee,” zei Leeke, “ik was aan het zwemmen toen het opeens begon te vriezen…”

Hij vertelde ook dat zijn vrouw een Duitse was. Bewuste keuze. Nederlandse vrouwen hebben immers altijd koppijn. Duitse overigens ook, volgens Leeke, maar die gunt hij het…

De taxichauffeur die een straalbezopen Leeke van De Brouwer naar De Brouwer moest brengen, kreeg naast twee tientjes ook nog een standje: “Volgende keer niet meer zo hard rijden…”

Tegen het einde van zijn buut kreeg Leeke onverwachts zoonlief Viruske naast zich in de ton. En die bleek ook te kunnen kwatsen. Met de eventuele opvolging van Leeke zit het ons inziens dus wel snor!

Dit is slechts een fractie van alle flauwekul van onze sauwelaars. Wat hebben we van ze genoten – en wat hebben zij er zelf ook van genoten. Dankzij hen waren het twee avonden met een gouden randje!

Wil je dit volgend jaar niet missen? Noteer dan alvast in je agenda:

SMC Sauwelen – vrijdag 22 en zaterdag 23 januari 2027!