Al 40 jaar speelt toneelgroep Die Naemloose Speelers toneelstukken speciaal voor kinderen, maar het verbaast niemand dat ook de ‘oudere’ bezoekers er elk jaar weer van genieten. Zo ook dit keer…

Door Martien Oerlemans

We mochten weer genieten van een heerlijke avond, toen we er vrijdagavond bij waren. Dit keer werd ’Drakenstreken’ gespeeld, een stuk dat geschreven is door de drie jaar geleden overleden Hilvarenbekenaar Jan Naaijkens. Een stuk waarin iedereen van de dertien spelers zijn of haar ei kwijt kon. En, wat zeker een groot compliment verdient: het aantal jeugdige spelers dat Die Naemloose Speelers aan zich weet te binden! Er zit heel veel potentie in deze groep en het is een lust om ze allemaal aan het werk te zien. Vooral als iedereen z’n eerste minuten ’toneelvrees’ voorbij is en in volle vrijheid ook zélf geniet.

Poppen komen tot leven

De voorstelling begon met een monoloog van Lian Kocx als poppenspeelster Oma Baas die haar poppenkast (zeg maar ’huis’) was kwijtgeraakt en nu op zoek moest naar een veilige plaats voor haar poppen. Poppen die uiteindelijk, toen ze een plekje voor de nacht hadden gevonden, allemaal tot leven kwamen en daarmee kon het spel pas goed beginnen. Ze waren allemaal schitterend gekleed: van Jan Klaassen en Katrijn tot Domme August, de clown en Kokeliko de vogel en alle anderen die erbij hoorden. Zo kwamen voorbij de harlekijn, de pierrot, Vrouw Holle, de Gelaarsde Kat, de BOA, de koning, de tovenaar, en - niet te vergeten - de draak waar het verhaal eigenlijk om draait. Ofwel zo’n beest waar je een hekel aan krijgt en die, als hij zijn streken uit wil gaan halen, met de hulp van de kinderen daarvan weerhouden moet worden. Prachtige rollen waren het die ze allemaal naar beste kunnen speelden en dat betekende voor het publiek dit keer ook veel lachen. Vooral om de diverse typetjes met de daarbij behorende uitspraken (Domme August) of stemaanpassingen (Kokeliko, de vogel).

Complimenten

Daarnaast wordt er bij Die Naemloose Speelers elk jaar dus weer bijzonder veel aandacht besteed aan de kleding en de grime, het licht en het geluid en natuurlijk ook aan het altijd mooie decor. Het komt allemaal uit de eigen opslag van de vereniging of het wordt gemaakt of aangepast voor een specifieke voorstelling. Iedereen heeft er weer veel plezier aan beleefd en complimenten waren er voor alle spelers en regisseuse Rian Bartels die de beschikbare typetjes weer keurig in wist te vullen.