Ze ontmoeten elkaar elke derde donderdagnamiddag van de maand: zes zeventigplus-mannen die beurtelings bij elkaar thuis eten nadat ze samen een uitgebreide maaltijd hebben bereid. Ze doen dat al 28 jaar. En het bijzondere is, dat toen ze destijds startten, ze elkaar vaag of soms zelfs helemaal niet kenden. Inmiddels is er tussen hen een hechte vriendschap ontstaan. Frank Robben en Peter van Hirtum vertellen – een uurtje voor het begin van hun zoveelste bijeenkomst- over de eerste kookclub in deze rubriek.

door René de Jong

Tegen half vijf belt de stukjesschrijver (die zelf niet veel verder komt dan de bereiding van ‘Hello Fresh’-maaltijden) aan bij het prachtige huis in de Pannenschuurhoeve van de gastheer van dienst, Luc Repriels.

De groep heeft zoals gezegd geen vast eigen clublokaal en dus lijken ze misschien helemaal niet in deze rubriek thuis te horen. Maar omdat het begrip ‘clublokalen’ niet alleen op een gebouw slaat, maar eveneens betrekking heeft op de plaatselijke mensen van een vereniging, komt deze kookclub wel degelijk in aanmerking voor de rubriek.

Peter (78): “De eerste pakweg 10 jaar hadden we trouwens wèl een vaste plek, namelijk de ‘Hondsberg’. Omdat ik daar werkte als onderwijzer mochten wij tegen een geringe vergoeding gebruik maken van het leskeukentje van de school. De andere 5 mannen hadden geen connectie met de ‘Hondsberg’ ”. Voor wie het niet weet: de Hondsberg is een Oisterwijkse observatie- en behandelkliniek voor kinderen met complexe gedragsproblemen. Op het landgoed midden in de bossen vind je naast een oud landhuis met het observatiecentrum, een school voor gespecialiseerd onderwijs en diverse sportfaciliteiten.

Naam

Frank (70) vult aan: “We zijn daar in 1998 begonnen. Ik heb eigenlijk het initiatief genomen en iedereen zo’n beetje aan elkaar geknoopt. Niet iedereen kende elkaar. Ja, dat is misschien wel vreemd maar zo is het echt gegaan. Er was onmiddellijk een klik tussen ons zessen, vanaf het begin. We hebben toen ook meteen de naam bedacht: ‘De Heeren van de Hondsberg’. Klinkt gewoon mooi toch? Waarom die schrijfwijze met twee e’s? Vonden we gewoon mooi. Meer zit er niet achter. Een echte vereniging zijn we niet. Een bestuur of een site is er ook niet; wèl een soort penningmeester. En aan nieuwe mensen voor de club hebben we helemaal geen behoefte. Het gaat prima zo!”

Nieuwe formule

Peter: “Na 10 jaar Hondsberg kwam er helaas een einde aan. We moesten steeds meer gaan betalen en er kwamen alsmaar meer regels waar we aan moesten voldoen”. Frank: “Sindsdien hebben we een nieuwe formule waarbij elk van ons om de beurt de anderen thuis in de keuken ontvangt. De naam van onze club hebben we behouden hoewel die eigenlijk niet meer klopt”. Peter: “De gastheer heeft de regie. Hij bereidt alles voor, doet de boodschappen, zorgt voor een amuse en schenkt een welkomstdrankje. De overige 5 dienen de op papier gezette taken uit te voeren”. Frank: “Het is een avondvullend programma met vaak een uitgebreide maaltijd. Het is de gastheer die het niveau bepaalt. Dat gaat altijd in goede harmonie”.

Hecht

De mannen vertellen dat de één misschien een iets grotere fijnproever is dan de ander. Frank: “De maaltijd is natuurlijk de verbindende factor tussen ons. De één is er misschien wat intensiever mee bezig dan de ander. Zelf ben ik bijvoorbeeld ook nog lid van een historische kookclub in Eindhoven. Sommigen van ons gaan soms naar sterrenrestaurants en kunnen daar erg van genieten. Anderen doen dat niet. Die onderlinge verschillen kernmerken ons en dat is mooi”. Peter: Omdat we al zo lang samen koken en eten, zijn we een hechte vriendengroep geworden. We kennen elkaars gezinssituaties. Onze vrouwen kennen elkaar eveneens en elk lustrum gaan we met zijn allen een week naar een mooie buitenlandse locatie. Ook op onze nieuwjaarsreceptie zijn onze partners present. Dat zegt wel iets over de gezelligheid!”

Leeftijd

Terwijl de overige 3 mannen binnenkomen omdat ze met hun kooksessie willen beginnen, worden enkele fotoboeken op tafel gelegd. Frank :” Ja, in die albums zie je ons nog in de jonge jaren. We zijn nu allemaal gepensioneerd. Eerlijk gezegd gaat de leeftijd toch wel steeds meer een rol spelen”. Peter: “ We hebben om die reden besloten ons lustrum niet meer om de 5 jaar maar om de 3 jaar te vieren! Echt waar!”

Tot slot: de 5 Oisterwijkers en 1 Goirlenaar hebben sinds hun oprichting samen al bijna 300 menu’s bereid. Peter: “Ja, veel hè? Of ze allemaal verschillend waren? Volgens mij wel, of we zijn het gewoon vergeten haha”.

Beslist een warme club, deze kookclub…

Kookclub ‘De Heeren van de Hondsberg’

Opgericht: 1998

Site: geen

Aantal leden : 6

Clublokaal: geen (wisselend)